Stabilne instalacije za dojavu požara

Stabilne instalacije za dojavu požara sastoje se od automatskih detektora požara, ručnih javljača požara, centralne jedinice za detekciju i signalizaciju požara, uređaja za zvučno i svetlosno alamiranje, uređaja za paralelnu indikaciju, uređaja za daljinski prenos alarma. Osim pomenutih koriste se i izvršni uređaji za aktiviranje sekundarnih funkcija sistema, kao što je uključenje stabilnih automatskih sistema za gašenje, isključenje ventilacije, aktiviranje sistema za odimljavanje, zatvaranje protivpožarnih vrata i protivpožarnih klapni na ventilacionim i/ili klimatizacionim sistemima.

KONVENCIONALNI SISTEMI

Konvencionalni sistemi za dojavu požara su sistemi koji koriste grupnu (kolektivnu) identifikaciju alarma. Detektori su grupisani u zone ili detektorske linije. Dojavna zona u primarnom vodu može maksimalno sadržavati 25 automatskih javljača požara.

ADRESABILNI SISTEMI

Razvoj tehnologije omogućio je konstrukciju sistema kod kojih je moguća pojedinačna identifikacija detektora u alarmu. Ovi sistemi se u profesionalnoj terminologiji nazivaju obično adresibilnim ili adresnim sistemima.
Adresa detektora adresibilnog - adresnog sistema generalno se pridružuje jednom adresnom elementu (detektoru, ručnom javljaču, adresnom modulu ili nekom izvršnom elementu) i predstavlja obično decimalni broj koji sistem najčešće prevodi u heksadecimalni i koji se postavlja za svaki detektor pri puštanju sistema u pogon. Centrala sekvencijalno ,,proziva" svaku adresu i prikuplja od nje informaciju o stanju u kome se detektor nalazi u trenutku komunikacije sa centralnom jednicom.
Kako kod adresnog sistema mesto alarma biva odmah identifikovano, to je u liniji moguće instalirati značajno veći broj detektora, odnosno broj detektora u liniji praktično nije ograničen brzinom otkrivanja mesta alarma.